Recensime Filmash

Taxi Driver (1976)

Nji film i nderlikum me nji personazh t’nderlikum qe mundohet t’perhape drite ne nji bote t’nderlikume. Nji film absolutisht magjespses. Taxi Driver eshte nji ‘studim’ psikologjik mbi anen e erret dhe komplekse t’mendjes t’njeriut. Film qe tregon se sa e frikshme dhe e rrezikshme mundet me qene mendja e nji personi t’izolum nga shoqeria. Scorsese sjell nje portretizim rrenqethes dhe depresiv t’nji personi t’vetmum i cili deshperimisht deshiron t’shoqerohet me njerez dhe t’beje nji jete normale por qe brenda tij buron nji deshire ekstreme per dhune qe e bene ate t’paafte t’krijoje lidhje apo shoqeri.

N’kete film De Niro portretizon nji taksist me karakter dy-dimensional i cili perjeton nji miks emocionesh gjate gjithe kohes ku ndjen trishtimin per jetin e tij t’vetmume, ‘friken’ ne mos permbajtjen nga nga nji ane ekstreme e karakterit t’tij por edhe ate deshiren e madhe per t’bere ndryshimin ne nje bote nga e cila zhgenjehet vazhdimisht. Villian apo Hero ? Vendosne ju. De Niro me angazhimin e tij maksimal na dhuron njeren prej perfomancav ma t’mira t’karrieres tij t’pasun e qe kuptohet merita t’mdhaja per sukseset e De Niro-s ka edhe Martin Scorsese.

Ky film eshte nji aventure rrenqethese permes rutines dhe mendjes t’nji njeriu konfuz i cili nuk ka asgje per t’humbur. Nji psiko-drame e jashtezakonshme. Cdo gje rreth t’ketij filmi eshte fantastike: Puna me kamera, muzikali, skenari, regjia dhe narracioni old school qe pershtatet me storjen n’menyre t’mrekullueshme.

Briliant, klasik, epik por t’njejten kohe rrenqethes e depresiv. Scorsese na dhuron nji lloj studimi t’tjetersimit, obsesionit, paranojes dhe deshirave t’cuditshme permes syve t’nji njeriu me mendje dhe ndjenja t’komplikume duke na vertetu qe me merite t’plote rradhitet ne listen e regjisorve me t’mire n’historine e kinemase.

“Loneliness has followed me my whole life, everywhere. In bars, in cars, sidewalks, stores, everywhere. There’s no escape. I’m God’s lonely man.”

RT: 99% Metacritic 93%

taxi driver