Tag: oskaret 2017

Ngjashëm si tek regjisorët edhe këtu do të thosha – ‘Oskar për filmin më të mirë të vitit shkon për La La Land.’ E para se të nisëm edhe në një rrugë vargjesh poetike sikur tek recensimi për këtë film, do të kaloj tek filmat tjerë, një nga një.

‘Hacksaw Ridge’ sjell një tregim të veçantë lufte. Tregimi për një ushtar i cili shërben vendin e tij pa prekur armë me dorë është inspirim në vete. Shtjellimi i tregimit shpërfaq gjithçka që na duhet të dimë për këtë tregim bazuar në ngjarje të vërtetë. Mel Gibson bën punë të mahnitshme pas kamerave derisa Andrew Garfield kap në një mënyrë të veçantë këtë karakter. Nga Spajdermeni i dështuar në një hero të veçantë lufte, evoluimi i tij është duke ecur në kahjen e duhur. Këtë film do ta vendosja në mes të renditjes, aty tek pozita e katërt.

Një pozitë më poshtë do të duhej të ishte ‘Fences’. Film i ndarë në dy pjesë do të thosha – së pari është monologu i gjatë i Denzelit me pak ndërhyrje të karaktereve tjera, karaktere të cilat më pas marrin tregimin në duar. Është tregim i thjeshtë, i ngushtë, i rrëfyer për mrekulli. ‘Fences’ i vendosim në pozitën e pestë.

Si filmi më i mirë i gjashtë në këtë grup nominimesh do të vendosja ‘Hell or High Water’. Një klasik për qejfin tem, me Jeff Bridges në një rol dytësor derisa ndjek nja dy vëllezër kryengritës ndaj sistemit, ngjyroset me një kontrast që të merr sytë. Kjo i vë ata një pozitë më lart se një film tjetër me fotografi më të mirë e që ndoshta për dikë është edhe filmi më i mirë i vitit – ‘Moonlight’. Është jashtëzakonisht i mbivlerësuar për temën që trajton, që është temë që ka nevojë për trajtim ama nuk është aq i veçantë sa po bëhet. Aktrimi është i shkëlqyeshëm, dhe për këtë lë në pozitën e tetë filmin ‘Lion’. Tregim emocional, me aktrim e skenar mirë të sendërtuar, por që megjithatë nuk arrijnë të largojnë nga piedestali atë që e bën të suksesshëm këtë film – ngjarja e vërtetë. E për ngjarjen fiktive është pozita e fundit e cila meritohet vetëm për shkak të skenarit dhe jo përgatitjes teknike të ‘Arrival’.

Pozita e tretë do të shkonte për filmin që sjell racizmin në një këndvështrim krejt tjetër. Tregimi për gratë me ngjyrë që dërguan Amerikën në Hënë është ndër filmat më të mirë me temë racizmin që janë shtjelluar viteve të fundit. Krejt kjo për qasjen që bën në këtë temë.

Një vend pas ‘La La Land’ që është ndër filmat më të mirë artistik të viteve të fundit, jo vetëm këtij viti (kuptohet gjithnjë sipas qëndrimeve personale të mija) mbetet ‘Manchester by the Sea’. Ky film do të ishte fitues në shumë edicione të Oskarëve, por fatkeqësisht shkon kundër ‘La La Land’. Tregimi është i rëndë, aktrimi është i përkryer, ngjyrat janë fantastike. Është film që varësisht nga historia juaj mund të ju prek thellë në brendësi. Por, sigurisht do të ju prek në ndjenja.

‘La La Land’ nuk është i mbivlerësuar. ‘La La Land’ është mishërim i shpirtit artistik të cilin mund ta gjejmë tek secili budalla që guxon të ëndërroj. Nxjerr ëndrrat tona më të fshehura dhe na tregon se çfarë qenie jemi sa që ato do ti shisnim për pak para. Tregimi është art në vete. Realizimi teknik është art mbi artet. Nëse filmi është krijuar si industri për të argëtuar njerëzimin, për të shprehur artin, atëherë ‘La La Land’ është definicion i vet filmit.

Read Full Article

Derisa Janelle Monae ka qenë emri që ka shpërthyer vitin e kaluar në mesin e aktoreve, këtë vit këtë epitet tek meshkujve do t’ia jepja Mahershala Ali. ‘Moonlight’, ‘Hidden Figures’ e edhe ‘Free State of Jones’; pa harruar edhe serialet ‘Luke Cage’ dhe sigurisht ‘House of Cards’, e kanë bërë 2016tën vitin e Mahershala Ali.

Do të ishte normale, bile mos të them edhe imperativ që Mahershala Ali të fitoj në kategorinë për aktorin më të mirë dytësor. I vetmi konkurrent i denjë do të duhej të ishte Jeff Bridges. Ai veçse ka fituar Oskar, e edhe kah nominimet nuk është keq. Tek ‘Hell or High Water’ shkëlqen, jo sikur tek ‘Crazy Heart,’ apo ‘True Grit,’ por s’është larg. Këtu është më i relaksuar, më i qetë në punën e tij prej detektivi. Edhe Dev Patel tek ‘Lion’ ka një paraqitje të bukur. As ky nuk e ka paraqitjen e karrierës së tij, por nuk mbetet mbrapa më të mirave të tij, qofshin edhe ato tek ‘Newsroom’ i HBO-së.

Dy paraqitje mbresëlënëse kanë pasur Michael Shannon e Lucas Hedges. Derisa të dytë janë veçanërisht të shkëlqyeshëm në mishërimin e karaktereve të tyre, unë do të veçoja atë të Hedges i cili ka një karakter më të vështirë, më të rëndë për të sjell në jetë. Është aq real karakteri i tij sa që të bën të mendosh se vet ai po përjeton ngjarjen njëmend.

Titulli këtu do të duhej të shkonte tek Ali. Tek kategoria e aktorit më të mirë në rol kryesor tek Affleck. Casey Affleck.

Edhe pse kjo është kategoria më e barabartë në Oskarët e sivjetmë ku të gjithë meritojnë Oskarin për aktorin më të mirë në rol kryesor, unë do të shkoja me Affleckun, pasi njëjtë sikur Lucas Hedge, përpihet në karakterin e tij i cili është edhe karakteri më i zorshëm i sjell në ekran këtë vit. Ndoshta Jackie ka pasur më shumë presion për Natalie Portman, por ajo ka pasur një mentor, ka parë karakterin të cilin është duhur të gjallëronte. Affleck ka krijuar atë!

Aktrim të shkëlqyeshëm ka edhe Denzel Washington. Asgjë nuk lë jashtë aktrimit të tij më të mirë, dhe paraqitja në këtë film do të mbetet në mesin e paraqitjeve më të mira të tij për kohë të gjatë. Por, megjithatë për mua mbetet mbrapa Affleckut.
I mirë është edhe aktrimi i Andrew Garfield tek ‘Hacksaw Ridge’. Në të njëjtin nivel është edhe Ryan Gosling edhe pse në një ambient krejt tjetër. Karakteret e tyre janë nga dy botë krejt të ndryshme, janë dy universe krejt ndryshe, origjinale. Dhe që dyja paraqitjet meritojnë Oskar. Por, është një kategori e vështirë për tu fituar këtë vit. Mbetet të shohim.

Read Full Article

Është një moment tek ‘Loving’ ku Ruth Negga dëgjohet aq pastër duke ngrehur hundët sa që të bën të ndjehesh i gërditur derisa përfytyron lëvizjen brenda hundës, dhe njëkohësisht çmon atë për përjetimin aq real të emocioneve. Disi është e ndrojtur si karakter përgjatë tërë filmit, e shtypur por e heshtur. Ka një paraqitje të mrekullueshme dhe ndoshta është gjëja më e mirë nga ky film. Por, Oskari për aktoren më të mirë zor që do ti shkoj asaj.

Në kategorinë e aktores më të mirë Oskari s’do ti shkoj as Meryl Streep e cila e ka bërë nominimin gjë të zakonshme. Kësaj radhe e meriton për aktrimin e një gruaja jo aq të zonja. Pra, nominohet për interpretimin e diçka të keqe. Pa shanse për Oskar është edhe Nicole Kidman në kategorinë për aktoren më të mirë dytësore. Për të njëjtën arsye për të cilën Streep nominohet në kategorinë për aktoren më të mirë, në kategorinë për aktoren dytësore nominohet Michelle Williams. Ajo vërtetë ka një karakter jo të lehtë për të vënë në jetë, ama nuk ka ofron ndonjë gjë të veçantë që do të linte mbrapa paraqitjet e treshes së aktoreve favorite në kategorinë për rol dytësor.

Në këtë kategori Octavia Spencer sjell një paraqitje që mbetet në hije të Taraji P. Henson tek ‘Hidden Figures.’ Me kohën që ka arrijnë të jap maksimumin e kërkuar nga karakteri i saj, por për një nuancë mbetet mbrapa Naomie Harris e Viola Davis. E para sjell në jetë një karakter jo të lehtë – një nënë të trazuar e cila nuk e ka të lehtë të rrit të birin e saj i cili është në kërkim të vetvetes. Ka shumë skena emocione të cilat i kap me një grusht më të butë se të cilin e përdor Viola Davis tek ‘Fences’. Është e pandalshme në skenat e pjesës së dytë ku lë emocionet të lira, e që si rezultat ofron një paraqitje shembullore. Për mua, Viola Davis meriton Oskarin për aktoren më të mirë në rol dytësor.

Për aktoren më të mirë në rol kryesor Natalie Portman e Emma Stone meriton të ndajnë Oskarin ndërmjet vete. Por, mos të përjashtojmë Isabelle Huppert. Më shumë ka ndikim karakteri të cilin portretizon se aktrimi i saj i cili mendoj që nuk është më i miri nga filmat në të cilët ka aktruar vitin e kaluar. Dhe kur kemi parasysh që Portman tashmë ka një Oskar, ndoshta votuesit do të shkonin me Emma Stone e cila nga një muze e re e Woody Allen për filmat e të cilit mendoja se do të merrte nominimin e saj të parë, vjen me një paraqitje të jashtëzakonshme në një film nga një regjisor dyfish më i ri se Allen. Viola Davis e Emma Stone për mendimin tim, për shijen time meritojnë Oskarët tek femrat këtë vit.

Por, aktorja e cila ka shpërthyer këtë vit është padyshim Janelle Monae. Ka dy paraqitje të mjaftueshme për tu konsideruar për nominim në ‘Hidden Figures’ e ‘Moonlight’. Me vendime e përzgjedhje të duhura, vitin e ardhshëm do të mund ta kemi në mesin e të nominuareve.

Read Full Article

‘Oskari për regjinë më të mirë i shkon Damien Chazelle’ – është fjalia që duhet të thuhet nga kushdo që jep Oskarin për regjinë më të mirë. Pa pasur nevojë të hapet zarfi, të lexohet emri. Thjeshtë, Damien Chazelle.

Në rregull, ‘Whiplash’ ka qenë vepra e tij e parë si regjisor dhe ndoshta ka qenë herët për ta shpërblyer me Oskar. Dhe dorën në zemër kundër Inarritus me ‘Birdman’ do të ishte ndoshta çudi të merrte tjetër kush Oskarin për regjinë më të mirë. Çudi edhe më e madhe, bile poshtërsi do të ishte po të merrte dikush tjetër Oskarin në këtë kategori këtë vit.

Chazelle mund ta konsiderojmë edhe njëlloj revolucionari në kinematografi me çmenduritë që po bën. Kreativitetit të tij ia kalon vetëm kuraja që ka për të eksperimentuar me gjëra të ndryshme. Tek ‘La La Land’ ai përzien më të mirat që ka njohur kinematografi deri tashti, për ti shtuar edhe realitetin e hidhët të egoizmit të qenieve njerëzore. Dhe të gjitha këto i sjell me një ngjyrë dhe fotografi parajse.

Derisa Damien Chazelle është botë tjetër, të katër nominimet tjera mund të konkurronin baras me njëri-tjetrin. Nga të katërtit do të zgjedhja Kenneth Lonerganin me ‘Manchester…’ Bën një punë të bukur në kapjen e skenave nëpër periudha të ndryshme të cilat arrijnë të ndërlidhen ndërmjet vete. Pastaj janë skenat e ndjeshme të cilat i sjell pa zhurmë tek ne, diçka që vlen për tu çmuar. Mel Gibson me ‘Hacksaw Ridge’ i cili kap luftën me një mënyrë të veçantë, e ndjek atë para Deni Villeneuve me ‘Arrival’. Po, ‘Moonlight’ i Barry Jenkins sjell një fotografi të bukur, por megjithatë pos ngjyrave s’do të veçoja për ndonjë aftësi të veçantë në regji. Si për ironi, ky mund të jetë i vetmi që do të rrezikonte Damien Chazelle për këtë titull. Por, titulli s’do të ishte për merita artistike sa për inate politike në rast se do ti jepej Jenkinsin.

Edhe kinematografia do të duhej ti takonte Linus Sandgren me ‘La La Land’. Pos, ‘Moonlight’ e ‘Arrival’ janë edhe ‘Silence’ e ‘Lion’ të nominuar. Për ‘Silence’ s’do të mund të flisja shumë edhe pse nëse ka arritur të kap Lindjen e Largët me të gjitha bukuritë fotografike që ka s’do të duhej të nënçmohej.

Regjia dhe kinematografia i takojnë një bote tjetër, i takojnë ‘La La Land’ që bën fotografinë të vallëzoj.

Read Full Article

Kërmijtë janë kafshë me gjak të kaltër. Por, emri i një kafshe tjetër me këtë lloj gjaku, do të përmendet në ceremoninë e sivjetme të Oskarëve. Vetëm si i nominuar megjithatë. ‘The Lobster’ ka merituar të nominohet vetëm për shkak të idesë utopike që sjell në vete. Megjithatë zhvillimi i kësaj ideje personalisht nuk më ka pëlqyer aspak, sidomos në fazën finale të filmit.

Për të njëjtën arsye edhe ‘20th Century Women,’ për shkak të freskisë dhe ndryshueshmërisë në ide meriton nominimin. Megjithatë edhe ky sikur edhe ‘Hell or High Water’ janë larg triumfit eventual. ‘Hell or High Water’ sjell një tregim interesant, një shije uesterni me një tregim bukur të ndërtuar. Por, lufta për skenarin më të mirë origjinal do të mbetet tek ‘Manchester by the Sea’ dhe ‘La La Land.’ Ndoshta është një ndër kategoritë e pakta ku fitorja e ‘La La Land’ do të vihet në dyshim.

Derisa ‘Manchesteri’ sjell një tregim jashtëzakonisht të ndjenjë keqardhjeje që na lidhen me realitetin e hidhur, ‘La La Land’ na dërgon në një botë ëndërrimtare. Dy filmat më të mirë të vitit e kam të vështirë ti ndaj edhe për kah skenari. S’do të duhej të ishte çudi sikur të fitonin të dytë, ama kjo nuk ndodh.

Tek skenarët e adaptuar fitues do të jetë ‘Moonlight.’ Fitorja e këtij filmi do të duhej të kishte një mesazh politik më shumë se artistik. Artistik në kuptimin e shkrimit, pasi për fotografi goxha ka arritje më të mira, dhe lë mbrapa që të katër konkurrentët. Edhe ‘Arrival’ sjell njëfarë inovacioni, origjinaliteti në vete. Derisa ky kap një botë fiktive, pjesa tjetër mbeten në tokë. ‘Lion’ është një tregim prekës i bazuar në ngjarje të vërtetë, një ngjarje tejet inspiruese. ‘Fences’ është i mbushur me dialog të mrekullueshëm, derisa ‘Hidden Figures’ është filmi më i mirë me temë racizmin që është bërë dekadave të fundit. Personalisht do të zgjidhja këtë të fundit për Oskar edhe pse realizimi lë pak gjëra anash.

Read Full Article

Prej më të mençurve janë ata që me pak fjalë tregojnë shumë. I tillë është edhe filmi ‘The Red Turtle’. Fare pa dialog, filmi tregon aventurën e një të ngujuari në një ishull. Është i mbushur me art të animuar, diçka e zakonshme për filmat e Studio Ghibli e cila studio megjithatë ka pak kontribut edhe në këtë film. Gjithashtu siç është e zakonshme për këtë studio, edhe ky film është i përfshirë në garën për Oskar, por nuk e shoh si favorit.

Favorit duhet të ishte ‘Kubo and the Two Strings.’ Filmi sjell një tregim fiktiv, të çuditshëm, dhe mbi të gjitha mirë të përpunuar. Është konkurrenti kryesor me ‘Zootopia’ e cila edhe pse është shfaqur herët nëpër kinema, ka pasur goxha inovacion, i cili është jetësuar me përpikëri në një botë ku kafshët janë njerëz. Nuk është në nivelet e fituesit të vitit të kaluar, ‘Inside Out.’

Që të tre këta që përmenda nuk do të ishin befasi po të merrnin titullin, favoriti im mbetet Zootopia, para Kubos, dhe The Red Turtle.

Mbi 5% e popullatës amerikane gjendet në burgje. Të burgosurit në SHBA përbëjnë 25% e të burgosurve në rruzullin tokësor. Kështu nis filmi ‘13th’ i cili duket të jetë favorit i pakontestueshëm në garën për dokumentarin më të mirë. Ka shumë arsye, por mbi të gjitha është momenti në shoqërinë amerikane që një fitore të këtillë do ta shihte shenje rezistence ndaj pushtetit të tashëm. Jo që filmi nuk është i mirë. Por, ka përparësi tjera të cilat do të mund të shfrytëzoheshin edhe nga filmat tjerë të cilët kanë regjisor me ngjyrë. Ava DuVarneay i kanë borxh një Oskar për ‘Selma’.

Derisa ‘13th’ është favoriti im, dhe i shumicës, diçka që shihet si konkurrent i nxehtë pr ëtë fituar është ‘OJ Made in America’. Film 7 orë e 47 minuta, kinse i ndarë në disa pjesë për tu shfaqur në ESPN, e tashti nominohet për Oskar. Përqendrohet rreth temës së bërë bajat tani për futbollistin OJ Simpson i cili ishte akuzuar për vrasjen e gruas së ti dhe dashnorit të saj, një krim që kishte marr nuanca racizmi. Fitorja e OJ mund të jetë shumë e mundshme, por për mua vazhdon të mbetet i pakuptimtë vet nominimi i tij.

Read Full Article

Fitorja e Trump do të ringjall, përforcojë revolucionin shoqëror në kinematografi. Tema si racizmi dhe homoseksualiteti do të vazhdojnë të jenë në trend me qëllim të shfaqjes së rezistencës ndaj pushtetit me një mënyrë. Por, edhe mund të ndodh e kundërta. Ana tjetër e cila ka qëndruar në hije duke u lyer me liberalizëm fals për tu përshtatur me esnafët tjerë, mund të marr kurajë dhe të bëj veprat e tyre të cilat jo medoemos duhet të kundërshtojnë edhe në mënyrë indirekte këto gjera liberale. Diku në mes shpresoj të mbeten artistët e vërtetë.

Racizmi shumicën e kohës na vjen në zërin pasiv. Gjithmonë racistët na shfaqen si njerëz të dhunshëm dhe pjesa tjetër me të cilën duhet të simpatizohemi është pjesa e shtypur. Janë njerëz që shtypen vazhdimisht. Vetëm pse kanë një ngjyrë tjetër lëkure. Dhe kjo nuk më ka pëlqyer tek këta filma, sidomos ’12 Years a Slave’.

Këtë vit, ‘Moonlight’, ‘Fences’, e ‘Hidden Figures’ sjellin racizmin më ndryshe. Tek ‘Moonlight’ kemi një djalë me fëmijëri të turbullt dhe të mundimshme i cili ka probleme me adaptimin në shoqërinë konservative. Por, edhe këtu ai vjen si dikush i shtypur. Tek ‘Fences’ karakteri i Denzelit është një shofer analfabet. Megjithatë pos kësaj, filmi na sjell një jetë deri diku normale për të, e cila është e turbulluar që nga fillimi. Dallimi qëndron në atë se ai dikur përballet me probleme të cilat më shumë kanë të bëjnë me qenien njerëzore se sa me ngjyrën që kanë. Të dy këta filma sikur përçojnë këtë mesazh. Është diçka, janë telashe që nuk njohin ngjyrë.

E ‘Hidden Figures’ është filmi që sjell një grup të grave me ngjyrë të cilat kanë aftësi të jashtëzakonshme në matematikë dhe shkencë. Dhe për këtë arsye, për atë se sjell një anë pozitive që duhet lakmuar, e jo për të ndjerë keqardhje, mendoj që ‘Hidden Figures’ është ndër filmat më special për racizmin që është bërë kohëve të fundit.

Read Full Article

 

Si kurrë më parë, frymëzuar nga fitorja e Trump, racizmi do të jetë temë diskutimi për filma të nominuar për Oskar. Edhe pse kjo ka qenë aktuale edhe në edicionet paraprake, edhe pse filmat që janë këtë vit në garë janë prodhuar shumë kohë para se Trump të fitoj, zgjedhja e tij si president do të jetë një nxitje për të trajtuar në film racizmin dhe tema tjera që shihen si antagoniste për Trump,

‘The Birth of a Nation’ është filmi që trajton në një masë tepër vulgare këtë veti. Ka si temë një kryengritje të popullit skllave kundër supremëve të tyre, por kalon shumë kufij në portretizimin e ngjarjeve, prandaj edhe nuk shihet si diçka të denjë për të konkurruar. Gjasat e tij edhe më shumë lëndohen nga dy filma tjerë me tema më të buta – dashurinë.

Prej këtyre dy filmave ‘Moonlight’ mund të jetë ai fituesi, së paku nga filmat me temë racizmin. Por, kësaj radhe do të shkruaj për ‘Loving’. Filmi trajton një ngjarje tepër bizare në vitet 1950-1960 kur në disa vende në SHBA martesa ndër-racore ka qenë e ndaluar me ligj. Çifti Loving, historia e tyre në të cilën është bazuar edhe filmi bën një revolucion sa i përket kësaj çështjeje. Më shumë nga ky film mund të përfitoj Ruth Nega me aktrimin e saj. Nuk e shoh si konkurrent për tu nominuar. Jo për momentin, por ka gjasa shumë më të mëdha se ‘The Birth of a Nation’. Mos të harrojmë edhe ‘Fences’.

Nga racizmi tek filmat e vizatuar.

‘Storks’ dhe ‘Trolls’ – të dy janë filma bukur të realizuar me kafshë. Nejse tek Trolls nuk dihet kush çka është, por dihet që është film më i mirë se ‘Storks’. Ngjashëm edhe gjasat për Oskar duhet të jenë më të mëdha për tu nominuar edhe pse ka disa filma tjerë që lehtë do ti kalojnë këta. Njëri ndër ta edhe ‘Kubo and the Two Strings’.

Derisa për dy të parët mund ti gjeni recensimet në uebfaqen Maniakat.com, ngjashëm sikur për Loving e The Birth of a Nation, për Kubo and the Two Strings mund ta gjeni pas disa ditëve. Edhe për filmin më të mirë të vitit deri më tani gjatë këtyre ditëve.

Derisa treshja ime favorite për Oskar nuk ndryshon as këtë javë – Moonlight, Manchester by the Sea, e La La Land; Zootopia bie në vendin e dytë para Captain Fantastic në të tretin.

Read Full Article

‘Elle’ i Paul Verhoeven (po, bash ai që ka bërë regjinë e filmave RoboCop, Basic Instinst, e Total Recall) nuk është as në mesin e kandidatëve të ngushtë për kategorinë e filmave të huaj. Aktrimi i Isabelle Huppert është gjithashtu në mesin e atyre të ngushtëve për kategorinë e aktores në rol kryesor. Ngjashëm as Julietta e Desierto nuk janë pjesë e kandidatëve të ngushtë në këtë kategori.

Ngjashëm si vitin e kaluar, edhe këtë vit do të provoj të udhëtojmë së bashku deri tek Oskarët, çdo javë duke ndjekur lëvizjen e favoritëve për të qëlluar fituesit. Jo që është një garë, por për neve maniakëve të filmave është një lojë e lezetshme këto ditë të ftohta kur mund të shohim filmat më të mirë të vitit.

Nominimet janë më 24 janar, derisa fituesit me 26 shkurt. Periudha ndërmjet është shumë më e lehtë se sa periudha para nominimeve sepse në këtë epokë interneti, është e pamundur të parashikohen gjërat. Sidoqoftë, do të jetë një udhëtim i bukur me filma!

Favoritët kryesor për momentin shihen ndërmjet Moonlight, Manchester by the Sea, e La La Land. Jo, nuk mund të shihni asnjërin për momentin nëse jetoni në vende ku shumica flasin shqip. Nuk është faji tek pozita gjeografike apo kinematë. Deri të shohim këto, mund të flasim për filma tjerë.

E ndër filmat tjerë më të mirë, si zakonisht për mua si një fans i filmave të vizatuar, aty në krye është Zootopia. Ajo çfarë e bën këtë film të veçantë është bota njerëzore e kafshëve, ose më thjesht mund të themi njerëzit me trupa kafshësh. Pos një ngjarjeje interesante, plot aventura dhe ngjarje komike, filmi thumbon në një mënyrë (dikush mund ta quaj edhe glorifikim) filma tjerë të popullarizuara. Nuk është në nivelin e madhështisë së ‘Inside Out’ për shijen time, por është i pakonkurrent këtë vit. Captain Fantastic ka qenë një film më ndryshe, më anarkik, por pos Viggo Mortensenit askush tjetër nuk pritet të merr merita. E njëjta vlen edhe për Sully, por për këta dy filma, javën tjetër.

Read Full Article